:’0

ตอนนี้กำลังทำบุ๊คเตรียมส่งวิชาดีไซน์วันพรุ่งนี้ ..
ทั้งที่ควรจะทำเสร็จตั้งนานแล้ว
แต่กลับ .. ลืมทุกอย่างไว้ในห้อง

ฉันลืมกุญแจห้องเอาไว้ในห้อง
แถมยังล็อกกลอนเสร็จสรรพ
ทั้งที่พรุ่งนี้มีหน้าที่หลายอย่างที่ต้องทำให้เสร็จ
แต่กลับสะเพร่าแบบนี้

แย่ มาก .
:’0

1st book by my 2 hands .

หนังสือทำมือของฉัน มีชื่อว่า หนังสือไม่มีชื่อ
ฉันผลิตออกมาครั้งแรก 18 เล่ม

ฉันได้ให้พี่ตองไปฟรี ๆ เพราะพี่เค้าเคยวาดรูปพอตเทรทให้ฉัน
และมีเพื่อนๆที่น่ารัก จะซื้ออีก 3 คน คือ ก้อย กวาง และเขียง
ฉันไม่อยากบอกว่าช่วยซื้อ เพราะคำนั้นมันชวนฉันเสียใจ

ตอนแรกพี่ตองบอกให้ฉัน
ลองทำส่งที่ร้านลอฟ โดยพี่เค้าจะคอยจัดการให้
แต่ปรากฎว่า ที่ร้านส่งของกลับมา
ทุกครั้งที่คิดถึงคำนี้ ฉันอยากจะร้องไห้
หรือหนังสือของฉันมันดูไร้ค่าอย่างที่คนอื่นพูด?

อย่างไรก็ตาม
ตอนนี้ฉันเหลือหนังสือ 14 เล่ม
ฉันอยากขายให้หมด
ไม่ใช่ว่าอยากจะมีเงินเยอะ ๆ
แต่ฉันอยากให้คนอื่น ๆ ได้อ่านในงานของฉันโดยไม่สนหน้าปก
และฉันอยากรู้ว่า หนังสือ 18 เล่ม
ฉันจะขายให้หมดได้มั้ย ..

นอกจากนี้ ฉันกำลังจะทำหนังสือเล่มที่ 2
แต่ยังนึกไม่ออก ว่าควรจะทำด้วยธีมอะไร

ฉันยอมรับว่าฉันท้อ
แต่ฉันจะไม่ถอยอย่างแน่นอน
ความฝันของฉัน อุตส่าห์เจอและมีโอกาสได้ทำ
ยังไงก็ต้องทำให้สำเร็จ

summer time .

ไม่ได้มาเขียนนานมาก
จนตอนนี้ปิดเทอมแล้ว

ขออัพเดทย้อนหลังแล้วกัน

สำหรับโปรเจ็คล่าสุด
ศูนย์การเรียนรู้เพื่อความเป็นอยู่อย่างพอเพียง
ความจริงแล้วเราทำงานไม่เสร็จ และก็ให้พี่ช่วยเยอะด้วย
ตอนจูรี่อาจารย์ก็ถาม แล้วเราก็บอกความจริงไป
แต่กลับกลายเป็นผลดี
อาจารย์ถามว่า แล้วแผ่นไหนที่คุณทำเองบ้าง ชนกพร
ก็ตอบไปว่า เลย์เอาท์แปลน ค่ะ
เค้าก็บอกว่า แผ่นนี้แหละ ที่ผมชอบที่สุด
ถ้าคุณทำงานทัน ผมคิดว่างานคุณจะเพอร์เฟ็คเลยนะ
แล้วอาจารย์ก็ชม ๆ อีก
อยากจะบอกว่าแทบยิ้มแก้มปริเลย

ทุกไอเดียที่ฉันคิด
ทุกรายละเอียดที่ฉันทำ
อาจารย์มองเห็น ทำให้ดีใจมาก
ดูเหมือนว่าสิ่งที่จะทำให้งานของฉันเด่นที่สุด
คือการใช้เนื้อที่ไซต์น้อยที่สุด
น้อยเท่าที่จำเป็น ไม่ใช่น้อยแบบขาดการใช้งาน
ทุกรายละเอียดที่ฉันคิด อาจารย์มองเห็นว่าเป็นได้จริงและไม่ฟุ่มเฟือย
ฉันดีใจ

จนกระทั่งตอนคัดคนจูรี่อีกรอบ
ฉันผ่านด้วย :0
ฉันแปลกใจมาก เพราะงานฉันไม่เสร็จและเวลาตรวจแบบฉันก็ทำงานไม่เคยครบ
แต่อาจารย์พรพุฒให้ผ่านได้ยังไง
ฉันเดาว่าอาจารย์คงชอบไอเดียของฉันมาก
นั่นทำฉันยิ้มแก้มปริอีกรอบ

เพื่อนหลายคนในกลุ่มไม่พอใจ
ที่งานของฉันผ่านเข้ามา
ฉันเองก็เข้าใจ ถ้าฉันเป็นพวกเขาฉันก็คงไม่เข้าใจเหมือนกัน
กับคนที่ทำงานไม่เสร็จเนี่ย ผ่านได้ยังไง
แต่ฉันก็หวังว่าเขาจะมองเห็นไอเดียของฉันในงาน
ไอเดียที่ฉันทุ่มเทมากไปจนทำให้งานไม่เดิน

ถ้าจะบอกว่าพอใจกับโปรเจ็คนี้
คงยังตอบ ใช่ ได้ไม่เต็มปาก
ถ้าจะให้ดี งานของฉันควรจะเสร็จด้วยมือของฉันเอง

แต่ถ้าจะบอกว่าภูมิใจกับโปรเจ็คนี้
ฉันคงตะโกนดัง ๆ ว่า ใช่
ฉันภูมิใจมากกับการหาข้อมูลทั้งหลายเพื่อทำโปรเจ็ค
และการพรีเซนท์วันจูรี่
ที่ทำให้อาจารย์เข้าใจแนวคิดของฉันได้

จบจากเรื่องโปรเจ็ค
สำหรับกิจกรรมล่าสุดที่ฉันได้ทำคือการรับน้องภาค
รับน้องคราวนี้ไปที่ บ้านชมตะวัน ระยอง
ที่นั่นฉันทำหน้าที่บ้านกลาง
ขายทุกอย่างที่ผ่านการชาร์ทราคาแล้ว
มันเป็นเรื่องธรรมดาน่า
การหาเงินรับน้องมันก็ต้องหาให้ได้สิ จะมาเอากำไรขนมห่อละไม่ถึง 25 สตางค์ใน 3 วันได้ไง
เนอะ

คืนแรก มีการผูกตาน้องและให้จับมือกันเดิน
พากันไปให้ถึงฝั่ง
กิจกรรมนี้มันมีที่มานะ ไม่รู้ว่าน้อง ๆ จะได้สังเกตกันหรือเปล่า
การผูกตาพากันเดิน
หมายถึงว่า ไม่ว่าจะเจออุปสรรคใด ๆ ก็จะไม่ทิ้งกัน
จะต้องพากันไปให้ถึงฝั่งให้ได้
แม้ว่าจะกำลังทุกข์อยู่ก็ตาม
ยิ่งเจอรุ่นพี่รุมก่อให้เกิดปัญหา
ยิ่งต้องร่วมมือกันพากันผ่านไป

และคืนที่สอง มีบายศรี
ตอนก่อนจะทำกิจกรรม
มีฝนตกปรอย ๆ ลงมา ทำท่าว่าจะเกิดพายุ
แต่หลังผ่านการปักตะไคร้กลับหัวลงทรายโดยฝีมือก้อย
ท้องฟ้าก็สงบลงทันใด
ทำให้พิธีกรรมดำเนินต่อได้

ฉันได้ผูกข้อมือน้องหลายคน
และด้วยความที่มัวแต่ตื่นเต้น เลยไม่ได้พูดประโยคที่เตรียมไว้ตั้งแต่ปี 1
( 555 5 )
แต่ก็บอกน้องไปเหมือนกันว่า
น้อง ๆ ต้องพากันช่วยเพื่อนผ่านไปให้ได้นะคะ
อะไรประมาณนั้นนะ

คืนนั้น ขายต๊อกยันเช้า
แถมตอนเช้ามาจะดูพระอาทิตย์ขึ้น
ด้วยความที่คึกจัด เลยวิ่งไล่เตะเต้ เตชัส
และพาลวิ่งไล่แป๋งไปด้วย
วิ่งไปวิ่งมา ล้มในทะเลซะงั้น เลยทนไม่ไหววิ่งตามไปกดหัวแป๋ง
แต่สู้แรงไม่ได้ โดนกดกลับเฉยเลย แป๋งเลยตกน้ำตาม 555 5

แล้วก็กลายเป็นการเล่นน้ำทะเลตอนเช้าไปซะฉิบ
มีเต้ แป๋ง ไอซ์ ฉัน ฟ้า และอิน
และมีน้องกิ้มที่กำลังสวีทกับพี่เป้มาสมทบตามหลัง
สนุกมากกกกกก ก ขอบอก

ตอนเช้า ฉันนอนหลับไป
เลยโดนแป๋งแก้แค้นด้วยการเทแป้งให้ทั้งหัวฉัน
ตื่นมาเป็นผมขาวเต็มไปหมด :0
แต่แล้วสวรรค์ก็มีตา
ตอนถ่ายรูปรวมปี 2 แป๋งโดนเพื่อน ๆ ช่วยกันโยนลงน้ำ
สมน้ำหน้า

 

4th project .

ไม่ได้มาอัพเสียนานเลย
คิดถึงจังเลย

สำหรับการจูรี่กับ อ.พรพุฒ
ก็ผ่านไปแล้ว
การจูรี่ครั้งนี้ทำให้รู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น
เพราะในส่วนของ function อ. บอกว่า ใช้ได้แล้ว
แต่ในด้านของการ design
อ. บอกว่าให้ศึกษาให้มากกว่านี้
ว่าเราจะสามารถทำให้สวยกว่านี้ได้ไหม
และนั่นก็คือ .. ปัญหาอย่างแรกของเรา

เอาเป็นว่าในโปรเจ็คที่ 3 ของปี 2
รู้สึกพอใจอยู่มากทีเดียว
และงานนี้ต้องขอบคุณเพื่อน ๆ มาก ๆ
ทั้งก้อย นิค กวาง อิน ที่ช่วยทำให้โมเดลตัวนี้สำเร็จไปได้
จากที่งานดูไม่มีอะไร กลายเป็นเสร็จสมบูรณ์
พูดได้เต็มปากว่า ถ้าไม่มีเพื่อน ๆ ช่วย ในคราวนี้ งานชิ้นนี้คงไม่ทำให้เราพอใจได้ขนาดนี้
ขอบคุณมาก

สำหรับโปรเจ็คตัวที่ 4
ศูนย์การเรียนรู้เพื่อความเป็นอยู่อย่างพอเพียง
โดยมี site อยู่ที่ สวนตะวันพันดาว
ที่เคยได้ไปเมื่อครั้งตอนไป บ้านอนัตตา

ทุกครั้งที่คิดแบบ จะต้องคิดถึงที่นั่น
เพราะธรรมชาติที่รายล้อมตรึงใจมากเลย

แต่ปัญหาตอนนี้อยู่ที่ว่า
โดยล้มแปลนมาเมื่อการตรวจแบบครั้งที่ผ่านมา
ทำให้เหมือนกับว่าต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
ความจริงท้อมาก เหนื่อยมาก เพราะคิดยังไงก็คิดไม่ออก
เรื่องของ การออกแบบ บางทีก็สอนกันไม่ได้จริง ๆ
รู้สึกเหมือนจะไม่มีหัวทางด้านนี้เลย ..

ความจริงว่าจะนอนแล้ว
แต่ที่ทำให้สามารถตื่นได้มาจนตอนนี้ เป็นเพราะเว็บบอร์ดของภาควิชา
การได้อ่านและได้ดูในอะไรหลายอย่าง
ทำให้เริ่มมีความรู้สึกอยากจะทำงานขึ้นมาอีก
จนเริ่มศึกษาอะไรมากขึ้น
เริ่มกล้าที่จะทำมากขึ้น

ตอนแรกไม่อยากทำบ้านดิน
เพราะต้นอานนท์ทำแล้ว และเรากลัวจะทำได้ไม่ดีเท่า
แต่ว่าตอนนี้หาข้อมูลบ้านดินบ้างแล้ว และคิดว่าคงเหมาะสมกับตัวอาคารที่เราต้องการ
ดังนั้น .. ทำไมถึงไม่คิดแค่เฉพาะตัวเราเท่านั้น ?
เอาชนะตัวเองให้ได้ก่อนเนอะ อย่าเพิ่งคิดไปเปรียบงานกับคนอื่นเลย
คิดแค่ในแง่ของเราก็พอ

 ให้สุขกาย สุขใจ เหมือนดังน้ำในคงคา
ให้สุขกาย ชื่นตา เหมือนดังพระจันทร์วันเพ็ญ
ให้สดชื่น ดังดอกไม้ เมื่อยามน้ำค้างพร่างพรม
ให้ทรัพย์สินอุดม ให้พบกับ ความร่มเย็น

ขอบคุณ อ.โก้ มากค่ะ ที่นำบทความดี ๆ มาให้อ่าน
ปลุกความรักใน สถ. ลาดกระบังขึ้นมา
ต่อไปจะตั้งใจเรียนเต็มที่เลย

ว่าแต่ตอนนี้ง่วงนอนจัง ..

injury nursery .

พรุ่งนี้จะมีจูรี่แล้วนะ
ยังทำโมเดลไม่เสร็จเลย .. ก็แค่เพราะไม่อยากทำ เลยไม่ทำซักที
ไม่ชอบทำน่ะ ติดโมเดลกับฐานแล้วจัดแลนด์เนี่ย
ความจริงฉันชอบทำแลนด์นะ
แต่ชอบทำในจินตนาการ
แย่เนอะ ..
ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้นะ แต่ไม่ยอมทำซักที
เดี๋ยวคงต้องมาเสียใจทีหลังแน่ .

ถ้างั้นตอนนี้ คิดสคริปท์ที่จะพูดก่อนดีกว่า

สำหรับโครงการนี้ จะเน้นไปที่ความเป็นครอบครัว
แม้ว่าตัวเด็กที่จะมาอยู่ จะไม่ใช่ลูกหลาน แต่เป็นเพียงนักเรียนในเนอสเซอรี่
แต่ว่าก็ยังเป็นเด็กเล็ก ๆ ที่การเรียนรู้และการเจริญเติบโตถือเป็นสำคัญ
การที่ผู้ปกครองของเด็กจะไว้วางใจได้นั้น ควรจะแสดงให้เห็นว่าเรามองว่าเด็กเหล่านั้นเป็นเหมือนลูกหลานที่เราจะดูแลเป็นอย่างดี

ตัวอาคารจะสร้างให้เหมาะสำหรับเด็ก ทั้งในแง่ของความสูงและการใช้งาน
และเน้นไปที่แลนสเคป
เพราะฉันมีความเห็นว่า การเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องเรียนสี่เหลี่ยมเท่านั้น
การสัมผัสและการพบเจอได้จริงจะสามารถเรียนรู้ได้มากกว่าและดีกว่า

ส่วนลักษณะของตัวบ้าน ก็จะเชื่อมต่อกับเนอสเซอรี่ในแง่ของการใช้งาน
เพราะช่วงเวลาที่ต่างกัน ทำให้ลดจำนวนห้องลงไปได้
และถ้าอยากได้ความเป็นส่วนตัวก็จะอยู่ที่ชั้น 2 
ซึ่งคิดว่าคงไม่มีผู้ปกครองหรือเด็กคนไหนขึ้นไปเล่นบนนั้น
ในเมื่อการจัดแลนสเคปและพื้นที่ด้านล่างเหมาะกว่า

ในส่วนของคนงาน
จัดให้อยู่ใกล้กันกับเนอสเซอรี่
เพราะคนงานจะได้ทำงานในส่วนของเนอสเซอรี่มากกว่า
และเมื่อถึงเวลาที่เนอสเซอรี่ไม่ถูกใช้งาน ก็จะเป็นการกั้นส่วนบ้านกับส่วนคนงานอย่างชัดเจน

ส่วนของบ้านคุณแม่
จัดแยกออกไปเพราะผู้อาศัยต้องการที่จะให้บ้านคุณแม่นั้นอยู่อีกส่วนหนึ่งเนื่องจากคุณแม่รักความสงบและความเป็นส่วนตัวมาก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังให้ห้องอาหารและห้องทำอาหารอยู่ภายในบ้านหลังใหญ่
เพื่อให้เกิดการใช้สอยและการพูดคุยของครอบครัว

…
คิดไม่ออกแล่ว :l

นอนดีกว่า พรุ่งนี้มีทั้งจูรี่แล้วก็ตรวจแบบเลย
เหนื่อยแน่ งานนี้  

3rd con project, finish .

ส่งไปแล้ว
ส่งไปแล้ว เสร็จไม่เสร็จก็ส่งไปแล้ว
โปรเจ็คคอนสตรัคเจอร์ บ้านดีไซน์สามชั้น + ร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่
ส่งทันเวลานะ ถึงแม้เพลตจะไม่ครบก็ตามที
อย่างน้อยก็ไม่โดนหักคะแนนเนอะ

ตอนนี้เตรียมตัวสำหรับโปรเจ็คใหม่ได้แล้ว
Con : บ้านสองชั้น ปูพื้นสำเร็จรูป
Design : ศูนย์การเรียนรู้เพื่อความเป็นอยู่อย่างพอเพียง

สำหรับโปรเจ็คคอน ได้ตรวจกับอาจารย์ที่เค้าบอกกันมาว่า ชิว ๆ
ก็ดีแล้วล่ะ เพราะดีไซน์ เราเลือกตรวจกับอาจารย์พรพุฒ ซึ่งไม่ชิวอย่างแรก
แต่ว่านะ .. ดีไซน์เนี่ย
อะไรกัน เด็กปีสองได้ตัดคอนทัวร์แล้ว .
เพื่อความก้าวหน้าของประเทศชาติเนอะ 555 5

ปีใหม่แล้ว
จะโตให้มากขึ้นอีก มากขึ้นอีก
จะไม่ทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังเยอะแยะเหมือนที่ผ่านมานะ

2 days left .

เหลืออีก 2 วัน
ต้องส่งโปรเจ็คคอนสตรัคเจอร์
หลังจากอาจารย์เลื่อนมาให้หลายครั้งหลายครา
แต่โปรเจ็คนี้ ฉันก็ยังทำไม่เสร็จสักที

เหมือนว่าไฟมันมอด ๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ
อยากขยันทำเหมือนตอนช่วงนั้นจังเลย ..

วันนี้วันดีปีใหม่ ท้องฟ้าแจ่มใส พาใจสุขสันต์
จะพยายามเริ่มต้นปีใหม่นี้ ให้เป็นปีที่ดีอีกปีนึงนะ
สู้ ๆ เนอะ !! ชนกพร !!

ขออัพย้อนไปถึงตอนตัดโมเดล
มีคนช่วยตัดโมเดลโปรเจ็คเนอสเซอรี่เต็มไปหมด
ก้อยตัดให้เรา สองหลัง เต็ม ๆ
กวางกับก้อยช่วยกันตัดเรือนคุณแม่
แล้วต้นอานนท์ กับตุ่ย ก็ช่วยเราตัดเรือนหลังใหญ่
วิน เต้แว่น เอิร์ค ช่วยกันพรีเซนท์เพลตให้
ทำที่ห้องบอย (เว้นก้อยกับกวาง ทำห้องเรา)
รู้สึกดีมาก ๆ
(แม้ว่าในเพลตกับในโมจะมีส่วนไม่เหมือนกันเพียบ !)

มีเพื่อนดี มันก็มีความสุขอย่างนี้นี่เอง

finish .

ส่งไปแล้วนะ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
โปรเจ็คเนอสเซอรี่ ที่ไม่มีโม ไม่มีพรีเซนท์
ทราบข่าวแล้วด้วยว่าจะได้จูรี่กับ อ.พรพุฒ
กลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะไปน้ำตาไหลในห้องจูรี่อีก
ไม่อยากร้องไห้

ข่าวมีมาว่าจะจูรี่ตอนวันจันทร์หน้า
จะทำโมเดลล่ะ โปรเจ็คนี้จะต้องมีโมเดลให้ได้
อยากให้โมเดลวางบนฐาน ที่เรากับพ่อร่วมกันตัด
โปรเจ็คนี้ .. รักตัวอาคารของโปรเจ็คนี้

ถ้าทุกอย่างเสร็จทันคงดี

พ่อดีขึ้นแล้ว
โทรไปหาพ่อมาเมื่อวานซืน
พ่อเล่าให้ฟัง ว่าที่ต้องนอนโรงพยาบาลเพราะหมอไม่ยอมตรวจให้
เค้าบอกว่าเกินเวลาทำงานเค้าแล้ว
แย่เนอะ
อยากให้พ่อสบายดีเร็ว ๆ
เป็นห่วง ..

almost .

ใกล้จะเสร็จแล้ว

ไม่ใช่โปรเจ็คใกล้จะเสร็จ
แต่วันเวลามันกำลังบังคับให้ต้องเสร็จแล้ว
เสร็จเท่าที่มี ไม่ใช่เสร็จเท่าที่ต้องการ

พยายามแล้ว
แต่เหมือนว่ามันยังดีไม่พอ
การแบ่งเวลา วิธีการคิด การปฏิบัติ ความเชี่ยวชาญ
ต่อไปคงต้องย้ำเตือนตัวเอง ว่าฉันไม่สามารถหนีอะไรได้ตลอดเวลา

สุดท้ายก็ต้องพบเจอ ..

พ่อไม่สบาย
ฟ่างบอกว่า พ่อเข้าโรงพยาบาล แต่ไม่รู้ว่านอนที่โรงพยาบาลด้วยหรือเปล่า
ตอนนี้พ่ออยู่บ้านแล้ว
เมื่อกี้โทรไปหาพ่อมา ต้องกลั้นคำถามที่ว่า “พ่อดีขึ้นรึยัง” ลงคอไป
พ่อไม่อยากให้ฉันรู้ว่าพ่อไม่สบาย
แต่น้ำเสียงพ่อไม่ดีเลย
ฟ่างแอบบอกฉันว่าพ่อไม่สบาย
แม่เกริ่น ๆ แล้วว่าพ่อไม่สบาย แต่บอกว่าพ่อไม่เป็นอะไรมาก

ฉันกลัว

design time .

เมื่อคืนนี้กว่าจะกลับมาถึงก็ห้าทุ่มครึ่ง
เพราะไปดูละคอนถาปัดมา
กลับมาถึงปุ๊บ เล่นเน็ตต่อ
แล้วก็นอนเลย
สรุปว่าเมื่อคืนไม่ได้เพลทซักแผ่น . เฮ้อ !

วันนี้ตื่นมาอีกทีบ่ายโมงครึ่ง
ไม่ได้ทำงานอะไรซักนิด .
แต่เมื่อกี้เพิ่งได้ฤกษ์เคลียร์เพลตดีไซน์
ดูเหมือนเนอสเซอรี่เล็ก ๆ ของเรามีปัญหาแล้วสิ
เฮ้อ .. ยังไม่เคลียร์แปลน
เฮ้อ .. อีกเจ็ดวันส่ง
เฮ้อ .. เฮ้อ .. เฮ้อ !

เอาน่า ชนกพร สู้ !