ตรวจแบบเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา
ทำฉันน้ำตาตกในเลยทีเดียว
คืนนั้น ฉันได้นอนไปสองชั่วโมงโดยประมาณ
นั่งคิดแบบทั้งคืน ..
ตัดแมสชั้นหนึ่งเสร็จ ก็ไม่ไหวแล้ว นอนไปสองชั่วโมง
ตื่นมา 11.00
ไปตรวจแบบ เลทไป 1 ชั่วโมง
แล้วก็ไปนั่งตัดแมสต่อ .. ในขณะที่เพื่อนกำลังตรวจกันอยู่
“นี่คุณคิดแล้วเหรอ ฝ้าย ?”
“ทำไมงานไม่มีอะไรเลยล่ะ นี่มันเหมือนไม่ได้คิดเลยนะ”
“งานดีไซน์มันไม่ใช่แค่ทำเผา ๆ แล้วก็ส่งนะ”
“ที่ให้ตัดแมส คือให้ศึกษาไปด้วย คอยแก้ไขไปเรื่อย ๆ”
“นี่ตั้งใจทำแล้วเหรอ ?”
“ทำไมเป็นคนแบบนี้ล่ะ ทำไมเผางานมาแบบนี้”
“ก็ไม่รู้นะ ถ้าคุณว่าตั้งใจแล้วเป็นแบบนี้ ก็ไม่รู้จะพูดยังไง”
..
หนูคิดแล้วจริง ๆ ค่ะ
หนูคิดมาก่อนหน้าวันส่งแบบด้วย .. แต่มานั่งทำคืนก่อนส่งน่ะ จริงค่ะ
แต่ถึงอย่างนั้น หนูก็ไม่ได้เผางานนะคะ ..
หนูเสียใจ
เรื่องมันก็เหมือนเดิม
ฉันยังตั้งใจไม่มากพอ .
“ครั้งหน้าฝ้ายกับใหม่ตรวจคนแรกนะ”
“เอาให้มีเฟอร์นิเจอร์ด้วย แล้วก็ไม่ใช่เผางานมาส่งอีกนะ”
อาจารย์คะ สาบานได้เลย ..
หนูไม่เคยเผางานไปเลย งานทุกชิ้นหนูตั้งใจทำจริง ๆ
แต่มันยังดีไม่พอ
หนูเสียใจค่ะ ..
