ไม่ได้มาอัพเสียนานเลย
คิดถึงจังเลย 
สำหรับการจูรี่กับ อ.พรพุฒ
ก็ผ่านไปแล้ว
การจูรี่ครั้งนี้ทำให้รู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น
เพราะในส่วนของ function อ. บอกว่า ใช้ได้แล้ว
แต่ในด้านของการ design
อ. บอกว่าให้ศึกษาให้มากกว่านี้
ว่าเราจะสามารถทำให้สวยกว่านี้ได้ไหม
และนั่นก็คือ .. ปัญหาอย่างแรกของเรา
เอาเป็นว่าในโปรเจ็คที่ 3 ของปี 2
รู้สึกพอใจอยู่มากทีเดียว
และงานนี้ต้องขอบคุณเพื่อน ๆ มาก ๆ
ทั้งก้อย นิค กวาง อิน ที่ช่วยทำให้โมเดลตัวนี้สำเร็จไปได้
จากที่งานดูไม่มีอะไร กลายเป็นเสร็จสมบูรณ์
พูดได้เต็มปากว่า ถ้าไม่มีเพื่อน ๆ ช่วย ในคราวนี้ งานชิ้นนี้คงไม่ทำให้เราพอใจได้ขนาดนี้
ขอบคุณมาก
สำหรับโปรเจ็คตัวที่ 4
ศูนย์การเรียนรู้เพื่อความเป็นอยู่อย่างพอเพียง
โดยมี site อยู่ที่ สวนตะวันพันดาว
ที่เคยได้ไปเมื่อครั้งตอนไป บ้านอนัตตา
ทุกครั้งที่คิดแบบ จะต้องคิดถึงที่นั่น
เพราะธรรมชาติที่รายล้อมตรึงใจมากเลย
แต่ปัญหาตอนนี้อยู่ที่ว่า
โดยล้มแปลนมาเมื่อการตรวจแบบครั้งที่ผ่านมา
ทำให้เหมือนกับว่าต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
ความจริงท้อมาก เหนื่อยมาก เพราะคิดยังไงก็คิดไม่ออก
เรื่องของ การออกแบบ บางทีก็สอนกันไม่ได้จริง ๆ
รู้สึกเหมือนจะไม่มีหัวทางด้านนี้เลย ..
ความจริงว่าจะนอนแล้ว
แต่ที่ทำให้สามารถตื่นได้มาจนตอนนี้ เป็นเพราะเว็บบอร์ดของภาควิชา
การได้อ่านและได้ดูในอะไรหลายอย่าง
ทำให้เริ่มมีความรู้สึกอยากจะทำงานขึ้นมาอีก
จนเริ่มศึกษาอะไรมากขึ้น
เริ่มกล้าที่จะทำมากขึ้น
ตอนแรกไม่อยากทำบ้านดิน
เพราะต้นอานนท์ทำแล้ว และเรากลัวจะทำได้ไม่ดีเท่า
แต่ว่าตอนนี้หาข้อมูลบ้านดินบ้างแล้ว และคิดว่าคงเหมาะสมกับตัวอาคารที่เราต้องการ
ดังนั้น .. ทำไมถึงไม่คิดแค่เฉพาะตัวเราเท่านั้น ?
เอาชนะตัวเองให้ได้ก่อนเนอะ อย่าเพิ่งคิดไปเปรียบงานกับคนอื่นเลย
คิดแค่ในแง่ของเราก็พอ
ให้สุขกาย สุขใจ เหมือนดังน้ำในคงคา
ให้สุขกาย ชื่นตา เหมือนดังพระจันทร์วันเพ็ญ
ให้สดชื่น ดังดอกไม้ เมื่อยามน้ำค้างพร่างพรม
ให้ทรัพย์สินอุดม ให้พบกับ ความร่มเย็น
ขอบคุณ อ.โก้ มากค่ะ ที่นำบทความดี ๆ มาให้อ่าน
ปลุกความรักใน สถ. ลาดกระบังขึ้นมา
ต่อไปจะตั้งใจเรียนเต็มที่เลย
ว่าแต่ตอนนี้ง่วงนอนจัง ..
